Przerwy w pracy

Przerwy w pracy

Każdy, kto pracuje zawodowo, musi każdego miesiąca przeznaczyć określoną liczbę godzin na wykonywanie swojego zawodu. Z wyjątkiem oczywiście osób, które uprawiają wolne zawody lub takich, które są rozliczane za wyniki, a nie czas spędzony w biurze.
W zależności od tego, czy jesteś zatrudniony na cały etat czy na pół lub trzy czwarte etatu możesz liczyć na adekwatną przerwę. Najczęściej pracujemy 8 godzin dziennie, co daje każdego miesiąca około 160 godzin. Jeśli jest to pół etatu będzie to około 80 godzin. Wszystko zależy od tego, ile jest dni pracujących w danym miesiącu.
Kiedy podejmujemy zatrudnienie, zastanawiamy się, jaka będzie przysługiwać nam przerwa. Są osoby, które potrzebują dłuższego przerywnika, żeby się zregenerować, a inni nie chcą w ogóle odrywać się od swojego zajęcia. Zachodzi pytanie: 8h pracy ile przerwy?
Dużo zależy oczywiście od rodzaju wykonywanych czynności. Ciężko, aby pracownik fizyczny, nie zrobił sobie przerwy przez całe 8 godzin, po prostu musi się posilić. Przerwa przysługuje każdemu, a najczęściej wykorzystujemy ją na posiłek. Istnieją firmy, w których pracuje się na przykład od 8 – 17, czyli 9 godzin, a między 13 a 14 jest godzinna przymusowa przerwa. Jest to interesujące rozwiązanie, zwłaszcza dla osób, które chciałyby przeznaczyć też czas na drzemkę lub załatwienie jakichś formalności na mieście. Innych jednak takie rozwiązanie nie przekonuje, bo widzą tu utratę czasu. Powstaje też pytanie czy nie zmniejsza to efektywności pracowników, którzy potem od nowa muszą się rozkręcać.

Kodeks pracy, nie reguluje sztywno ustaleń dotyczących czasu na przerwę. Mówi jednak jasno o tym, że należy się 15 minutowa przerwa, wliczona w czas pracy, jednak nie można podczas niej wychodzić z zakładu, gdyż w razie wypadku pracownik nie otrzyma odszkodowania.
Więcej przerw, bo aż dwie przysługują mamom, które karmią piersią więcej niż jedno dziecko. Jasne więc jest, że mamy bliźniaków, pracujące minimum 6 godzin dziennie, mają prawo do dwóch 45 minutowych przerw. Młodzi pracownicy również mają dłuższe przerwy. Nie chodzi w tych ustaleniach o to, aby kogoś wyróżniać, ale są to dosyć sprawiedliwe zasady. Łamanie ich przez pracodawcę może powodować kłopoty.

Najlepiej jednak dogadać się w normalnej rozmowie z szefem, na jakich warunkach chcemy pracować. Może warto szczerze powiedzieć, że potrzebujemy 30 minutowej przerwy, bo podnosi ona naszą wydajność, co przyczynia się do lepszego funkcjonowania zakładu. Szczególnie w przypadku pracy umysłowej, ważne jest robienie sobie przerw. Nie jest to marnowanie czasu, ale tak bardzo potrzebny mózgowi odpoczynek. Umysł odwdzięczy się lepszymi pomysłami. Niektórzy mają zwyczaj wychodzić co godzinę na papierosa, może odreagowują w ten sposób stres, ten nawyk chyba warto zmienić na inny, mniej inwazyjny dla zdrowia.

W rzeczywistości to, ile przeznaczamy na przerwę, często zależy od nas samych. Rzadko kiedy, przełożony stoi nad nami ze stoperem, takie zachowanie uznalibyśmy za skandal. Warto jednak nie marnować czasu i zawsze dobrze go wykorzystywać.

Jak znaleźć pracę?

Jak znaleźć pracę?

Jako członkowie społeczeństwa wszyscy przechodzimy podobne etapy w życiu. Na początku jako maluchy siedzimy w domu i poznajemy świat przez empiryczne jego doświadczanie, następnie idziemy do szkoły i przez wiele lat poznajemy zasady rządzące naszą rzeczywistością. Nadchodzi jednak taki moment w życiu, kiedy chcemy się usamodzielnić, wyprowadzić z domu rodzinnego. Aby to osiągnąć większość z nas musi znaleźć sobie pracę. Jednak, przynajmniej za pierwszym razem, nikt z nas nie wie jak poszukiwać pracy.
Jest to bardzo poważny problem. Zostajemy wrzuceni na głębokie wody rynku pracy i nie za bardzo wiemy, za czym powinniśmy się rozglądać. Możemy mieć wykształcenie wyższe lub nie, ale bez wiedzy jak poszukiwać pracy, wiele nie zdziałamy. Co więcej należy zauważyć, że żadna szkoła obecnie nie przygotowuje swoich absolwentów jak należy się zabrać za to zagadnienie. Jest to uchybienie ze strony systemu edukacji, że nie prowadzi żadnych szkoleń oraz, że nie wspiera wychowanków wyszukując im konkretnych ofert.
Tyle jest problemów z szukaniem pracy, a sprawa jest zgoła bardzo prosta, należy jedynie znać kilka prostych faktów. Przede wszystkim wypada stworzyć swoje pierwsze CV. Jest to dokument, który streszcza nasze wykształcenie, doświadczenie zawodowe, najważniejsze cechy. Dobrze napisane powinno przyciągnąć uwagę rekrutera. Musimy sobie bowiem zdać sprawę, że osoba przeglądająca CV, ma ich zazwyczaj dziesiątki albo setki. Jeśli więc nasze niczym się nie wyróżni to możemy nawet nie otrzymać telefonu od potencjalnego pracodawcy. Zapomnijmy więc o prostym wypisywaniu wszystkiego od myślnika na wyrwanej z zeszytu kartce papieru. CV musi być estetyczne, uporządkowane i swoją formą powinno przyciągać wzrok. Nie wolno pisać nieprawdy ani naginać faktów, na rozmowie rekrutacyjnej większość informacji da się zweryfikować. Jeśli ma to być nasza pierwsza praca, nie bójmy się zostawić sekcji „doświadczenie” pustej. Rekruter będzie się spodziewał, że na ogłoszenia stażowe czy praktyki będą się zgłaszali ludzie bez doświadczenia.
W dalszej drodze, trzeba wiedzieć na jakie ogłoszenia należy aplikować. Oferty typu „staż”, „praktyka”, „intern” są skierowane właśnie do ludzi bez doświadczenie, a często nawet dla tych bez wykształcenia. Na nie śmiało można aplikować i jest bardzo duża szansa powodzenia. Ogłoszenia dla „juniorów”, „młodszych specjalistów” również są w zasięgu ludzi bez doświadczenia, chociaż tutaj mogą pojawić się jakieś wymagania, jak półroczne doświadczenie na podobnym stanowisku. Nie bójmy się jednak aplikować nawet na takie oferty, ponieważ bardzo często zdarza się, że pracodawca celowo zawyża wymagania aby zniechęcić osoby mało ambitne lub mało pracowite do aplikowania.
Podsumowując, odpowiedzią na pytanie jak poszukiwać pracy, jest „próbować”. Trzeba próbować, wysyłać CV na wiele różnych ofert pracy, chodzić na rozmowy rekrutacyjne i przede wszystkim się nie zniechęcać. W myśl powiedzenia „dla chcącego nic trudnego”, jeśli chcemy znaleźć wymarzoną pracę, to na pewno dopniemy swego.

Nagana w pracy

Nagana w pracy

Pracownik, który w sposób nienależyty wypełnia swoje obowiązki zawodowe, może zostać ukarany. Co do zasady katalog kar jest zamknięty, a określa go Kodeks pracy. Jak powszechnie wiadomo, najwyższym rodzajem kary jest zwolnienie dyscyplinarne. Przesłanki, które je uzasadniają, są tak restrykcyjne, że dochodzi do niego niezwykle rzadko. Zaznacza się, że złamanie podstawowych obowiązków pracowniczych, na przykład stawienie się do pracy pod wpływem alkoholu, zdecydowanie pozwala na zastosowanie tej sankcji. Na ogół jednak stosowane są kary mniejszej wagi, ponieważ dochodzi do mniej istotnych naruszeń.

Dla tych, którzy nie wiedzą nagana w pracy za co, obowiązkową lekturą wydaje się być Kodeks pracy. To właśnie w tym akcie normatywnym zawarte są odpowiednie wytyczne w tym zakresie. I tak każdy pracownik, który odmówi wykonania polecenia służbowego, musi liczyć się z naganą. Nie ma tutaj znaczenia, czy polecenie było racjonalne. W każdej sytuacji tego typu pracodawca jest uprawniony do wpisania kary nagany do akt pracowniczych. Ulega ona zatarciu po upływie trzech lat od dnia jej wymierzenia.

Warto wskazać, że obecnie obowiązujące przepisy prawne umożliwiają uwolnienie się od tej kary. Nie jest to jednak zbyt łatwe, ponieważ niezbędne jest złożenie stosownego wniosku w sądzie. Wtedy następuje wstępne badanie danej sprawy na posiedzeniu niejawnym. Jeżeli sędzia uzna, że zachodzą przesłanki umożliwiające wszczęcie postępowania, wyznacza on rozprawę. W przeciwnym wypadku odmawia on rozpoznania, co w istocie skutkuje tym, że nagana staje się prawomocna.

W sytuacji, gdy sąd rozpatruje zasadność zastosowania nagany w danym przypadku, bierze pod uwagę całokształt okoliczności, które zostały ujawnione w postępowaniu. Kara może ulec złagodzeniu w sytuacji, gdy pracownik nie był wcześniej karany dyscyplinarnie. Świadczy to o tym, że jest on nieskazitelnego charakteru, a wykroczenie względem pracodawcy, jakiego się dopuścił, miało jedynie charakter incydentalny. Bardzo ważne jest, aby wszelkie okoliczności przemawiające za niewinnością zostały dokładnie omówione w trakcie rozprawy.

Jeżeli sędzia zdecyduje się na cofnięcie nagany, następują skutki takie, jakby pracownik nigdy jej nie dostał. Z jego akt pracowniczych usuwana jest odpowiednia adnotacja o ukaraniu. Warto wspomnieć, że wtedy na pracodawcy ciąży obowiązek wyrównania pracownikowi wynagrodzenia, którego ten nie otrzymał wskutek wymierzenia nagany. Na szczęście jednak wielu pracodawców, którzy orzekli tą karę, nie wiążą z nią żadnych skutków finansowych. Sprawia to, że usunięcie postanowienia o ukaraniu jest w zupełności wystarczające.

Co do zasady kara nagany nie wywołuje daleko idących skutków względem ukaranego. Czasami jednak zdarza się, że stanowi ona podstawę odmowy wypłaty premii bądź nieudzielenia urlopu wypoczynkowego. W takiej sytuacji pracownik może odwołać się do sądu bądź złożyć doniesienie do Państwowej Inspekcji Pracy. Możliwości jest wiele i z każdej z nich warto skorzystać, gdy pracodawca nie przejawia chęci dogadania się.

Praca dorywcza

Praca dorywcza

Praca dorywcza niejedno ma imię. Są osoby, które nawet nie chcą pracować na etacie i podejmują się wyłącznie prac dorywczych. Dopóki praca dorywcza jest dla nich opłacalna finansowo nie można przyczepić się do takiego sposobu zarobkowania. Wśród prac dorywczych wyróżniamy przede wszystkim prace dla studentów. Pracą dorywczą można nazwa na przykład kelnerowanie czy inne prace w gastronomii, chociażby tak popularną niegdyś za granicą pracę na zmywaku. Kilkanaście lat temu wiele Polaków wyjechało do Wielkiej Brytanii i Irlandii do pracy na zmywaku gdzie dorobili się prawdziwej fortuny. Praca dorywcza dla studentów to również udzielanie korepetycji. Praca dorywcza co to – wcale nie tak łatwo odpowiedzieć i zdefiniować. Pracą dorywczą może być również praca dziennikarska, czyli na przykład pisanie artykułów na zamówienie. Pracą dorywczą możemy też nazwać prace wykonywane zazwyczaj przez mężczyzn na przykład w branży budowlanej. Nie ma jednej jedynej obowiązującej definicji pracy dorywczej. Czy z pracy dorywczej można się utrzymać i wyżywić całą swoją rodzinę? Jeżeli jest to praca sezonowa, dobrze płatna, wtedy odpowiedź jest twierdząca. Warto poszukać takiej pracy dorywczej, gdzie prawa pracownicze będą respektowane. Praca dorywcza ma jednak swoje wady. Najbardziej oczywistą wadą pracy dorywczej jest, że praca dorywcza trwa tylko przez jakiś czas. Potem trzeba radzić sobie samodzielnie. Człowiek, który nie pracuje, nie posiada również ubezpieczenia zdrowotnego, chyba że może je zdobyć z innego źródła. Ubezpieczyć może nas współmałżonek, który sam pracuje bądź też jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna w danym urzędzie pracy. Prace dorywcze są idealne dla osób, które nie mogą poświęcić się pełnoetatowej, 8-godzinnej pracy. Praca dorywcza to znakomita okazja do zarobienia kilku groszy dla matek wychowujących dzieci, przebywających z nimi w domu. Pracę dorywczą można zacząć nawet w liceum, weekendowo. Jest to doskonała okazja dla nastolatków, aby zarobić na swoje kieszonkowe. Nie każdy rodzic ma możliwości i ochotę, aby spełniać zachcianki nastolatka, zatem warto, aby młody człowiek zaznał pracy zarobkowej. Praca podejmowana przez nastolatków w młodym wieku procentuje w przyszłości. Ludzie, którzy wcześnie rozpoczęli pracę są bardziej ambitni i świadomi tego, że pieniądze nie biorą się znikąd. Na pieniądze trzeba sobie ciężko zapracować. Im wcześniej młody człowiek to zrozumie, tym lepiej dla niego i dla jego przyszłości. Zatem praca dorywcza jest dla młodych ludzi idealna. Warto pamiętać, że każda praca, jaką wykonujemy powinna być wykonywana w oparciu o określony w umowę. Może być to umowa o pracę, zlecenie lub dzieło. Nie zgadzają się rozpoczynać pracę bez podpisanej umowy. Tego typu działanie może przynieść nam tylko szkody. W razie jakiegokolwiek problemu może być nam trudno udowodnić, że naprawdę pracowaliśmy na rzecz danego podmiotu. Dlatego właśnie tak ważne są przepisy prawa pracy i to aby je respektować. Praca dorywcza to wspaniała szansa na zarobienie dodatkowych pieniędzy do domowego budżetu. Korzystajmy z tych szans rozsądnie i mądrze.

Praca zapytanie

Praca zapytanie

Wiele osób poruszających się po rynku pracy, ma za sobą doświadczenia pozytywne jak i negatywne. To normalne. Praca jest ważną sprawą w życiu, a nierzadko głównym tematem rozmów. Warto wykonywać ją dobrze.
Niektóre osoby mają problem z jej znalezieniem bądź utrzymaniem. może to wynikać z ich roszczeniowego podejścia do tego zagadnienia albo z niesprzyjających okoliczności. Tak czy siak, jest to problematyczne dla nich samych, jak i dla otoczenia, w którym funkcjonują. Osoby, które wchodzą w dorosłość, prędzej lub później zaczynają szukać zatrudnienia. Niektórzy mają zapewniony start w rodzinnej firmie lub znajdują pracę po znajomości. Inni są zupełnie skazani na własną zaradność w tej dziedzinie lub jej brak. Wszystko ma swoje plusy i minusy. Może się okazać, że nawet praca po znajomości jest ciężka do utrzymania, a my się w niej męczymy, bo się okazuje, że nie mamy jednak odpowiednich kwalifikacji lub wystarczającej odporności na stres.

Każdy młody człowiek, który kończy szkołę zawodową, średnią lub studia zaczyna poszukiwania. Niektórym nie zależy na wyjątkowym statusie społecznym i zadowolą się każdym stanowiskiem. Inni mają wysokie wymagania i będą pracowali tylko w jasno sprecyzowanych miejscach.
Jak zapytać o pracę, jeśli jesteśmy nieśmiali, a nasze umiejętności interpersonalne są na bardzo niskim poziomie? Technologia znacznie nam to ułatwia. Platformy internetowe tworzone w dzisiejszych czasach, umożliwiają porozumiewanie się pracowników i przełożonych. Bywa tak, że to szef szuka kogoś odpowiedniego i sam do nas zadzwoni. Są to jednak sytuacje rzadkie. Zdarzają się częściej w sytuacjach, kiedy ktoś ma już jakieś doświadczenie i dokumentuje je na portalach społecznościowych, związanych z pracą, np LinkedIn. Każdego dnia zaglądają tam różne osoby, które szukają kogoś odpowiedniego, a nie osoby z przypadku. Rekruterzy często są znudzeni przeglądaniem setek takich samych życiorysów zawodowych, dlatego na takich platformach szukają osób kreatywnych. Tacy ludzie dobrze wpływają na wizerunek firmy i ludzie zajmujący się zatrudnianiem pracowników, dobrze o tym wiedzą.

Jeśli nie mamy jeszcze żadnego doświadczenia, a zależy nam na pracy, warto zdobyć umiejętności, które dadzą jakiś obraz tego, kim jesteśmy lub chcemy być. Zdobycie prawa jazdy kategorii B, wydaje się być absolutnym priorytetem. Może mamy jakieś inne uprawnienia lub kursy językowe. Nawet jeśli coś wydaje się być drobiazgiem, w porównaniu do doświadczenia innych, warto to umieścić w swoim profilu, ale tylko w sytuacji, gdy nie mamy do wpisania nic bardziej konkretnego.
Jeśli chcemy zapytać o pracę w miejscu, które nam się z jakichś powodów podoba, warto zrobić to wprost. Nie należy jednak pytać pracowników. Mogą oni nie mieć wiedzy w tym zakresie. Trzeba udać się do osoby decyzyjnej. Może to zrobić na niej wrażenie, szczególnie jeśli powiemy: „Bardzo podoba mi się sposób prowadzenia waszej działalności, zawsze chciałem zostać kierowcą w takim dużym przedsiębiorstwie, jestem odpowiedzialny i punktualny”

Kariera czy rodzina

Kariera czy rodzina

Coraz większe grono osób staje przed ważnym dylematem życiowym. Co będzie lepszym wyborem: „Kariera czy rodzina”
Odpowiedź nie jest oczywista. Dużo zależy od sytuacji, w jakiej się znajdujemy. Każdy powinien samodzielnie dokonać wyboru, a wpływu na to nie powinny mieć osoby trzecie.
Szczególnie często taki kłopot mają kobiety. Od lat stają one przed wieloma wyzwaniami. Walka o uprawnienie sprawiła, że kobiety są potrzebne na rynku pracy i to bardzo dobra wiadomość. Biorąc jednak pod uwagę fakt, że rodzą one dzieci, sprawa się komplikuje. Dziewięć miesięcy ciąży, co najmniej drugie tyle karmienia piersią, następnie dobrze jest pozostać w domu do czas, aż dziecko choć odrobiną się usamodzielni.
Są kobiety, którym bez trudu przychodzi powierzenie opieki nad dzieckiem niani, babci lub innej osobie. Są też żłobki i przedszkola, na które decydują się często mamy, które wracają do pracy. Nie jest im łatwo. Wszystko zależy od tego, ile lat ma dziecko, ile czasu na pracę przeznacza tata i jak wygląda nasz budżet domowy. Może warto uprościć życie i ograniczyć jego koszty, do takiego poziomu, aby wystarczała jedna pensja.

Wiele kobiet pozostaje w domu, jak najdłużej jest to możliwe. Cieszą się, że mogą wykonywać ważne i odpowiedzialne zadanie wychowywania dzieci, a do tego dbać o ognisko domowe.
Bywają kobiety, które twierdzą, że doskonale radzą sobie z godzeniem tych dwóch wartości i godzą karierę zawodową z macierzyństwem. Jednak to, że tak mówią nie oznacza, że faktycznie tak jest. Nawet jeśli one uważają, że doskonale zaspokajają potrzeby emocjonalne swoich dzieci, wcale nie musi tak być. Zweryfikuje to dopiero odpowiedź dziecka. Jeśli tęskni ono za mamą i jest smutne, że nie może się z nią bawić tyle, ile by chciało, odpowiedź staje się oczywista.
Mało kto zdaje sobie z tego sprawę, ale wychowanie dziecka na szczęśliwego człowieka to prawdziwy sukces. Jeśli nie pozostawimy tego przypadkowi to możemy mieć realny wpływ na to, jak nasze dziecko będzie się czuło pod względem psychicznym oraz jak poradzi sobie w życiu dorosłym.

Obecnie jest coraz więcej dorosłych dzieci w domach rodzinnych. Zdają się one niedojrzałe do założenia własnej rodziny.
Wielu z nich ma problem, aby samodzielnie się utrzymać, trzeba też z przykrością stwierdzić, że pod skrzydłami rodziców często prowadzą oni wygodne, frywolne i nazbyt bezpieczne, pozbawione obowiązków życie.
Kariera jest ulotna. W życiu może zdarzyć się wszystko. Nie warto dawać całego siebie dla ludzi, którzy w każdym momencie mogą nas pozbawić możliwości zarobkowania. Niektórzy podchodzą zbyt odpowiedzialnie do wykonywanej pracy, przestają myśleć o sobie, a praca staje się priorytetem. Gdy zostaną zwolnieni, bardzo gorzko żałują, że poświęcili tyle czasu i energii, dla osób, które tego nie doceniły, a na koniec źle potraktowały.

Jak w każdej dziedzinie życia, dobrze jest znaleźć złoty środek między karierą a pracą. Największy problem mogą mieć z tym osoby przesadnie ambitne, które mierzą swoją wartość dokonaniami.

Jak zrobić karierę?

Jak zrobić karierę?

Kiedy mamy już za sobą egzamin dojrzałości, czyli dobrze wszystkim znaną maturę, przychodzi czas na wybór odpowiedniej szkoły, której ukończenie, będzie nam umożliwiało znalezienie dobrej i satysfakcjonującej nas pracy. Jedni decydują się w związku z powyższym wybrać na studia, inni wybierają szkoły policealne, a jeszcze inni rezygnują w ogóle z dalszej nauki i od razu podejmują pracę. Są też i takie osoby, które nie są do końca przekonane, jaki kierunek miałyby wybrać, w związku z czym, nie decydują się na studiowanie od razu po zdaniu matury, ale robią sobie przerwę, w trakcie której na przykład wyjeżdżają na jakiś czas za granicę do pracy, aby szlifować język i odłożyć trochę pieniędzy. Każda z tych opcji, jest oczywiście dobra, ponieważ decydujemy się na to, co nam odpowiada i co idzie w parze z naszymi życiowymi aspiracjami. Na przykład są osoby, które posiadają liczne talenty, uprawiają sport i chcą być na przykład trenerami swojej dyscypliny. Jedni, w związku z tym wybiorą się na Akademię Wychowania Fizycznego, a jeszcze inni zrezygnują ze studiów i ukończą tylko i wyłącznie kurs trenerski, zdobędą uprawnienia i rozpoczną pracę, jako trenerzy. Każda z tych dróg, prowadzi do tego samego miejsca, jednak jedna jest dłuższa, druga krótsza, a to która z nich zostanie wybrana, zależy tylko i wyłącznie od aspiracji danej osoby. Kolejnym zawodem, który oceniany jest bardzo pozytywnie przez osoby go wykonujące, a i również wyobrażenie o nim dla wielu jest naprawdę bardzo pozytywne i na tej podstawie podejmują decyzję o studiowaniu kierunków ekonomicznych, jest kariera w finansach. Co rozumieć pod pojęciem zrobienia kariery w finansach? Otóż tak naprawdę wariantów jest wiele. Zacznijmy od tego, że może być to podjęcie pracy w Banku, jako na przykład doradca klienta w placówce bankowej, ale również i w centrali Banku, jako analityk finansowy. Ponadto, szerokie grono osób, wybieraj również profesję księgowego, co również może być przez nas nazywane pracą w finansach. Zaczynając, jako księgowy, tudzież księgowa, ostatecznie możemy dotrzeć na stanowisko głównej księgowej lub oczywiście głównego księgowego, co jest naprawdę intratnym zajęciem, a następnie może okazać się, że jesteśmy na tyle dobrzy w tym co robimy, że zostanie nam zaproponowany awans na stanowisko dyrektora finansowego, co na tej ścieżce kariery, jest najwyższym stanowiskiem, jakie można zdobyć. Co do pracy w branży finansowej, możemy zaliczyć do niej również pracę w pośrednictwie finansowym, czy w Towarzystwie Ubezpieczeniowym, jak doradca klienta i zajmować się sprzedażą kredytów, lub ubezpieczeń. Niektórzy, decydują się na wykonywanie obu tych zajęć jednocześnie, ponieważ z reguły w przypadku obu, wymagane jest założenie własnej działalności gospodarczej, więc istnieje możliwość upieczenia dwóch pieczeni na jednym ogniu. Branża finansowa, jest dosyć stresującą branżą, jednak wiele osób decyduje się na pracę w niej, ze względu na możliwość zarobienia naprawdę wysokich kwot. Wszystko oczywiście zależy od naszych umiejętności i odrobiny szczęścia.

Savoir-vivre pytania się o pracę.

Savoir-vivre pytania się o pracę.

Wiadomo, że kto pyta, nie błądzi. W życiu chyba każdego człowieka przychodzi taki czas, kiedy trzeba zacząć rozglądać się za swoją pierwszą pracą, albo zmienić tą dotychczasową na lepszą. Dziś na szczęście w jej poszukiwaniu mogą nam pomóc różnego rodzaju źródła, takie jak przede wszystkim internet, powiatowe urzędy pracy, prasa, czy nasi znajomi i rodzina. Mimo to mamy dość często pojawia się problem, jak zapytać o pracę, aby nie czuć się dziwnie i nieswojo. Na pewno nie należy być nieśmiałym, pracodawcy widzą takie rzeczy, a w swoim zespole nie nikogo takiego. Musimy być pewni siebie no i oczywiście mówić prawdę i nie kłamać. To, w jaki sposób zapytać o pracę zależy, w którym miejscu się znajdujemy. Jeżeli chodzimy od firmy do firmy i chcemy zapytać o jakieś wolne miejsce, wówczas powinniśmy zacząć od przywitania i przedstawienia się. Trzeba też zapytać, czy można zająć chwilkę w sprawie pracy. Możemy dostać odpowiedź negatywną, ale też może być tak, że zostaniemy zaproszeni na krótką rozmowę. Aby dobrze wypaść, bo jak wiadomo, najważniejsze jest pierwsze wrażenie, trzeba być odpowiednio ubranym – schludnie i czysto. Niechlujność, czy nieświeżość to przysłowiowy gwóźdź do trumny i odesłanie nas z kwitkiem, nawet jeżeli usłyszymy: Skontaktujemy się, to już wiemy, że nie mamy po co tam wracać. Tak więc ubiór i pewność siebie. To pierwszy klucz do pozytywnego rozwiązania naszego problemu, czyli znalezienia pracy. Kiedy już uda nam się nawiązać rozmowę z kimś kierowniczym, nie pytajmy. Nie używajmy słowa pytającego: „Czy”, bo wielce prawdopodobnym jest, że otrzymamy odpowiedź, jaka nas nie będzie satysfakcjonować. Zamiast pytania: czy jest jakieś wolne stanowisko u Państwa z firmie? powiedzmy mniej więcej w taki sposób: Chciałbym/chciałabym zostawić Państwu mój dokument aplikacyjny, bo uważam, że potrzebują Państwo takiego pracownika, jak ja. Oczywiście dobór zdań jest tu dowolny, chodzi o to, aby nie pytać, tylko oznajmiać. Może jednym wydawać się to niegrzeczne, bo najpierw należałoby się dowiedzieć, czy w ogóle kogoś potrzebują, ale osoba, z którą rozmawiamy widzi w nas pewność siebie i to, że dalibyśmy sobie radę w niejednych warunkach. Naprawdę nic nie tracimy, a możemy zyskać dobrą i fajną pracę. W Urzędach Pracy nie powinniśmy mieć trudności z pytaniem o to, czy jest jakaś praca odpowiednia dla nas, ponieważ musimy sobie powiedzieć, że każdy, kto tam przychodzi, odwiedza to miejsce w tym samym celu, co my. Na szczęście trochę inaczej sprawa wygląda, kiedy chcemy zapytać o możliwość zatrudnienia osobę, którą znamy, czyli naszego znajomego, albo po prostu kogoś z naszej rodziny. To oczywiście też nie jest łatwo, bo jak wiadomo, z rodziną najlepiej na zdjęciu, no i znajomi raczej dość niechętnie zatrudniają swoich kolegów, czy koleżanki, ale spróbować zawsze można. W tym przypadku nie musimy być aż tak oficjalni, ale również szczerzy i lojalni, więc jeżeli dostaniemy pracę u któregoś z nich, to powinniśmy się starać wykonywać ją najlepiej, jak potrafimy.

Motywacja w pracy

Motywacja w pracy

Gdyby zapytać przypadkowo spotkanych ludzi o to, co motywuje w pracy, większość odpowiedziałaby z całą pewnością, że są to pieniądze.
Owszem, jest to bardzo ważny czynnik wpływający na naszą efektywność i motywację, ale nie jedyny.

Nawet jeśli zarabiamy dużo ponad średnią krajową i w naszym kręgu znajomych nikt nie ma takich zarobków, nie oznacza to, że jesteśmy perfekcyjnie zmotywowani do wykonywania swych zadań. Może się bowiem okazać, że poniedziałek to dla nas najgorszy dzień tygodnia, a wyjście do pracy traktujemy jak karę. Niektórzy dobrze zarabiający chodzą do biura, tylko dlatego, że zarabiają godziwe pieniądze.

Z drugiej strony są przecież osoby, które zarabiają niewiele, a są wysoce zmotywowani i gdyby istniał konkurs efektywności, to każdego miesiąca byliby przodownikami pracy z medalami i odznaczeniami na marynarkach.
Różnice te na pewno wynikają z osobowości oraz z tego, jak dalece ktoś angażuje się w wykonywanie swoich obowiązków.

Zawody, które wiążą się z udzielaniem komuś pomocy są powołaniem. Takim zawodem może być lekarz, pielęgniarka lub ratownik medyczny. Nie wyobrażamy sobie, żeby ratownik medyczny powiedział lub pomyślał: „nie mam motywacji do pracy, trudno wykonam ją po łebkach”.
Ponieważ jest to pewna misja wobec społeczeństwa, nikomu z nas nie mieści się w głowie, że ktoś taki mógłby nas zawieść.

Dobra atmosfera w miejscu pracy, kontakt z ludźmi, których szanujemy i lubimy dobrze wpływa na wewnętrzne motywacje. Warto szukać pozytywnych aspektów wykonywanego zawodu i nie zniechęcać się niepowodzeniami. Może dzięki obecnej pracy poznaliśmy wielu ciekawych ludzi lub wiele się nauczyliśmy.

Rzadko okazuje się, że wykonywany zawód jest prosty, a wszystko, co z nim związane idzie jak po maśle. Wiele spraw wiąże się z trudnościami. Jest tak z pewnością dlatego, że współpracujemy z niedoskonałymi ludźmi i sami jesteśmy niedoskonali. Mało satysfakcjonujące kontakty interpersonalne sprawiają, że czujemy niedosyt.

Czasem wydaje się nam, że inni mają łatwiej, a u nas wiatr ciągle wieje w oczy i wchodzimy pod górkę. Dobrze jest pielęgnować właściwe nastawienie i wdzięczność za to, co mamy.
Osoby, które widzą dodatnie strony życia, są szczęśliwsze i bardziej odporne na stresy. Natomiast zawiść nie przyniesie niczego dobrego. Należy nagradzać się za poniesione trudy. Osoby, które wciąż oszczędzają pieniądze na czarną godzinę, nie widzą radości z wykonywanej pracy.

Trzeba nauczyć się odpoczywać i odpowiednio wydawać pieniądze. Uśmiech na twarzy i zadowolenie z tego, że możemy kupić sobie to, o czym marzymy jest warte wszystkich pieniędzy. Oczywiście należy zachować rozsądek. Złote środki zawsze są najlepszą drogą do osiągnięcia sukcesu. Wielką zaletą każdej pracy, nawet jeśli odbiega ona od ideału i nie jest pracą marzeń, jest to, że pomaga nam się ona utrzymać.
Jeśli wykonywany zawód nie sprawia nam już ani grama przyjemności i stajemy się ofiarami uczucia, jakim jest frustracja, to najwyższy czas na zmiany. Na zmiany nigdy nie jest za późno.

Kariera

Kariera

Myślę, że każdy z nas przechodzi przez taki etap w swoim życiu, w którym marzy, by osiągnąć coś więcej. Nikt nie marzy o tym, by zostać zwykłym zjadaczem chleba. Niestety życie jest brutalne i wynagradza tylko tych najwytrwalszych.
Praca nie musi służyć tylko jako narzędzie do zarabiania, do tego abyśmy mogli się samodzielnie utrzymać, spłacić kredyt. Praca może być źródłem satysfakcji, dodatkowo firma nastawiona na rozwój pracowników, może pobudzić ambicje pracowników. Tylko to, jak zrobić karierę na pewno wzbudza wiele wątpliwości i znaków zapytania. Przede wszystkim najpierw powinniśmy się zastanowić, czego my oczekujemy. Nie ma gotowego przepisu, który moglibyśmy wdrożyć i po którego zastosowaniu, moglibyśmy powiedzieć, że odnieśliśmy sukces. Najpierw warto zadać pytanie, czym jest kariera. A i tu znowu też nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Na pewno zgodzicie się ze mną, że każdy widzi to w innych barwach. Dla jednego karierą będzie zostanie prezenterką telewizyjną lub idolem nastolatków, dla innego zdobycie pracy na stanowisku specjalisty w firmie, w której można zarobić 5 tysięcy złotych na rękę. Także, jak widać rozumienie słowa „kariera” nie jest szablonowe. Kariera nie jest już używana właśnie tylko wobec np. gwiazd telewizyjnych, ale i również do zwykłego Kowalskiego, który realizuje się w swojej pracy. Przymiotniki, które według mnie mogłyby opisać karierę, to:
– profesjonalny
– wytrwały
– zmobilizowany
– nastawiony na cel.
To, jak zrobić karierę zależy tylko i wyłącznie od nas, a nie od gotowego przepisu lub choćby zarysu. Jeśli chcesz osiągnąć w życiu sukces, to przede wszystkim trzeba być nastawionym na porażki, po których trzeba się otrząsnąć. Nic w życiu nie dzieje się bez przyczyny, dlatego ważne jest to, by się nie poddawać, a z każdego niepowodzenia wychodzić silniejszym i mądrzejszym. Walka o karierę to przede wszystkim walka z samym sobą, ze swoimi słabościami. Musimy mieć też określony cel, do którego chcemy dążyć, ale najlepiej małymi krokami. Powoli do celu. To tak, jak np. z procesem odchudzania – nie można narzucić sobie reżimu schudnięcia 20 kg w miesiąc, gdyż po pierwsze jest to fizycznie niemożliwe, a po drugie niemożliwe cele nas zniechęcają. Warto mieć plan i po kolei go realizować: szkoła, studia, dodatkowe kursy, doszkalanie się i szlifowanie swoich umiejętności. Rozwój, poszerzanie swoich horyzontów są wpisane w etymologie kariery.
W samym dążeniu do osiągnięcia kariery kluczowe jest nasze nastawienie. Jeśli biernie czekamy na ” mannę z nieba” niestety możemy się rozczarować. Wszystkie osoby, które odniosły sukces, zgodnie mogą powiedzieć, iż jest to ciężka praca, na pewno nie dla osób, które narzekają na zły los. Jeśli jesteśmy świadomi naszych umiejętności i zalet, możemy kierować swoją karierą. Szczęście może tylko w niewielkim stopniu wpływać na rozwój kariery i nie można czekać z założonymi rękoma na szczęśliwą kartę, bądź zrzucać winę za nasze niepowodzenia na opatrzność. My jesteśmy kreatorami naszej rzeczywistości i kiedy zdamy sobie z tego sprawę, będziemy gotowi, by rozwijać się i wejść na ścieżkę kariery.